แม่เจ้า!มันเป็นไปบ่ได้ที่ข้าวผัดไข่จะไม่มีไข่เป็นส่วนผสม (แล้วจะเรียกข้าวผัดไข่ทำเจี๊ยบอะไร)

เรื่องของเรื่อง เมื่อเช้าไปสั่งข้าวที่ร้านข้าวร้านประจำ
ยังไม่ทันเข้าร้านเสียงอันแสนคุ้นเคย(แต่ดังกว่าปกติ)ก็แผดตะเบ็งออกมาต้อนรับ
"ว๊ายยยยย! ว่าไง ไปไหนมาจ๊ะ หายหน้าไปนานนึกว่าตายไปแล้ว" แน่ะเสียงเป็นมลพิษทางหูไม่พอยังอวยพรแบบม้าๆให้ซะด้วย
หลังจากที่ต้องทนกับเสียงอันแหลมปรี๊ดดดด ของเจ๊ร้านข้าวจนเสร็จสมอารมณ์เจ๊ คำที่รอคอยมานานก็หลุดออกจากปาก
"แล้ววันนี้จะกินอะไรดีจ๊ะ"
"ข้าวผัดไข่ค่ะเจ๊" ฉันตอบออกไป ทั้งๆที่ทุกครั้งจะสั่งผัดกระเพรา ก็ท้องน้อยๆที่ไม่มีอะไรตกถึงมา 2 วันนั้นมันรับของรสจัดไม่ได้อะดิ
"ได้เลย เดี๋ยวเจ๊จัดให้" เฮ้อ ในที่สุดเจีก็จับกระทะสักที ถ้านานกว่านี้ชะรอยจะเกิดตำนานกล่องข้าวน้อยฆ่าแม่<ค้า>เป็นมูลบทครั้งใหม่
เจ๊ๆแกผัดไปพอใส่ข้าวแกก็ยื่นปากไปร้านข้าวร้านข้างๆ
"นี่ป้า........ขอยืมไข่ 4 ฟองสิ"
ฉิบหอยแล้วท่าทางเจ๊แกจะไม่มีไข่!!!!!!!!!!!!!!
"โหย ป้าก็หมดเกลี้ยงเลย เนี่ยเหลือแต่ไข่ปัสสวะม้า 3 ฟอง"
เออ เอาเข้าไป
"เอ่อ น้องพอดีไข่เจ๊หมดน่ะ เอาเป็นว่าไม่ต้องใส่ไข่เนอะ เดี๋ยวเจ๊ลดราคาให้"
หลักจากหยิบยืมไม่ได้ชีก็หันมาสารภาพกับฉันว่าไม่มีไข่!
ป๊าดดดดดดดดดดด มาพูดอะไรเอาป่านนี้น่ะเจ๊
ถ้าเจ๊ไปมีไข่นะเจ๊กรุณาบอกก่อนก็ได้ ข้าน้อยยอมอย่างสิโรราบที่จะเปลี่ยนเมนู

แล้วข้าวผัดไข่ที่ไม่มีไข่ก็มาเสริฟอยู่ตรงหน้า เขี่ยดูในจานมีหมูอยู่ 3 ชิ้น คะน้า 4-5 ก้าน หัวหอมใหญ่ซอยอยู่ 5-6 ชิ้น จำใจกลืนเข้าไป(ระทมใจแบบสุดๆ)

ก็เจ๊แกน่ะ "ไม่มีไข่" จะให้ทำยังไงได้ล่ะยังไงเจีก็จะผัด! (แค้นวั๊ย)